من تنهاتر ازهميشه
به نام تنها ترين تنهاي ها
غم ديگر نيافشان اي سراپا مهرباني اي نگاهت آسماني در دل نامهربانم شوق ماندن مي نشاني عاشق و چشم انتظاري پاک و روشن چون بهاري هرچه گفتم باورت شد حيف از احساسي که داري چشمه ايي خشک و سياهم خسته ايي گم کرده راهم بگذر از من چونکه ديگر زشت و سرتاپا گناهم.ترسم آخر در کنارم خسته وآزرده گردي با همه خوبي و پاکي در خزان پژمرده گردي ميروم تا نشنوم آواز باران دو چشمت ميروم چون مي هراسم شعله ايي افسرده گردي اي که در خوبي و پاکي چلچراغ آسماني قلب سردم را چه بي حاصل به سويت ميکشاني قصه تلخ مرا کاش از نگاهم خوانده بودي من گنهکارم تو خوب و مهرباني.مي داني كه من دلواپس فرداي خود هستم مبادا گم كنم راه قشنگ ارزو ها را... مبادا گم كنم اهداف زيبا را... مبادا جا بمانم از قطار موهبتهايت... دلم بين اميد و ناميدي ميزند پرسه ميكند فرياد ...ميشود خسته... مرا تنها تو نگذاري دو سال پیش امروز اولین روزی بود که دیدمت.هنوزم تو رو می بینم اما انگار تو دیگه نیستی که منو ببینی. هنوزم دوست دارم... این وب رو با نام تو ساختم تا کی می نویسم نمی دونم اما اگه یه روز ننوشتم بدون منم عین خودت دیگه نیستم. ___@@@@@@_____________ دلم دیگر نمی تواند تو را بسراید دیگر حتی در اوهام کودکانه من هم نمی گنجی می بینی! دیگر دلم حتی برای عبور قدم هایت جایی ندارد نمی دانم! نمی دانم دلم را چه شد که یکباره زیر و رو شد . ترانه هایم کی و کجا به پایان رسید و شعرهایم چرا بی سر و سامان شد نمی دانم چرا آفتاب که غروب می کند دلم بسان کاغذهای نوشته هایم مچاله می شود و تا به خودم می آیم، حساب روز و ماه سال از دستم می رود. روزگاری بود که فقط تو را می سرودم ...اما حالا... حالا یاد تو که می آید هر چه شعر و ترانه و غزل است را یکجا پر می دهد و من می مانم و یک کوه کاغذ مچاله شده و یک برگ کاغذ سفید بی نام تو.... حتی بی نام خدا... ببین! آخرین پناه دلتنگی هایم....کاغذم....شعرهایم....همه رفته اند دیگر چیزی ندارم... حالا فقط تویی و یاد تو و بی سرو سامانی من ... تو را به صداقت باران انقدر خوب نباش! 
سال نو را از طرف خودم به تمام عاشقان تنها تبريك مي گوييم
به گل گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من خوشگل تر است..."به پروانه گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من زيبا تر است..."به شمع گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من سوزان تر است..."به عشق گفتم: "آخر تو چيستی؟" گفت: "نگاهی بيش نيستم
تقدیم به عزیزترین کسم که هیچ موقع مرا درک نکرد امیدوارم هر موقع آدرس وبلاگم را بهش دادم بفهمه که این وبلاگ را فقط برای او ساختم
___@@@@@@_____________
___@@@@@@_____________
___@@@@@@_____________
___@@@@@@_____________
___@@@@@@@@@@@@@@_____
___@@@@@@@@@@@@@@_____
______________________
______@@@@@@@@@_______
__@@@@@_______@@@@@___
_@@@@@_________@@@@@__
_@@@@@_________@@@@@__
_@@@@@_________@@@@@__
__@@@@@_______@@@@@___
______@@@@@@@@@_______
______________________
__@@@@___________@@@@_
___@@@@_________@@@@__
____@@@@_______@@@@___
_____@@@@_____@@@@____
______@@@@___@@@@_____
_______@@@@@@@@@______
________@@@@@@@@______
______________________
_______@@@@@@@@@______
_______@@@@@@@@@______
_______@@@@___________
_______@@@@___________
_______@@@@@@@@@______
_______@@@@@@@@@______
_______@@@@___________
_______@@@@___________
_______@@@@@@@@@______
_______@@@@@@@@@______
دیگر از کنج غربت ترانه هایم نمی آیی
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
اگر نمی توانی اقیانوس باشی، دریا باش، اگر نه رودخانه باش واگر نمی نتوانی رودخانه باشی نهری كوچك باش، اما هیچ گاه مرداب نباش.نهری باش جاری، زلال و مهربان و با جوشش زیبایت زندگی را به همه هدیه كن چون وقتی حركت میكنی هم زنده ای و هم به دیگران زندگی می دهی ، سبزه های كنار نهر را دیده ای چه زیبا چشم رانوازش می دهند و ماورای پروانه های لطیف و زیبا هستند، این ها به خاطر سخاوت و مهربانی نهر كوچك اما جاری است، پس تو هم با الهام از این رود كوچك جاری شو و بدان خدا در همه حال با توست..(بهترینها رو براتون آرزومندم )
