گل بارون زده

گل بارون زده ی من گل یاس نازنینم

می شکنم پژمرده می شم نزار اشکاتو ببینم

تا همیشه تو رو داشتن داشتن تمام دنیاست

از تو و اسم تو گفتن بهترین همه حرفاست

با تو، با تو اگه باشم وحشت از مردن ندارم

لحظه هام پر می شه از تو وقت غم خوردن ندارم

ای غزل واره ی دلتنگ که همه تنت کلامه

هنوزم با گل گونت شرم اولین سلامه

ای تو جاری توی شعرم مثل عشق وخون و حسرت

دفتر شعر من از تو سبد خاطرهامه

ای گل شکسته ساقه، گل پرپر

که به یاد هجرت پرنده هایی

توی یأس مبهم چشمات می بینم

که به فکر یه سفر به انتهایی

سر به زیر دل شکسته نازنیم

اگه ساده است واسه تو گذشتن از من

مرثیه سر کن برای رفتن من

آخه مرگه واسه من از تو گذشتن

با تو با تو اگه باشم وحشت از مردن ندارم

لحظه هام پر می شه از تو وقت غم خوردن ندارم

گل بارون زده ی من اگه دلتنگم و خسته

اگه کوچیدن طوفان ساقه ی منم شکسته

می تونم خستگی هاتو از تن پاکت بگیرم

می تونم برای خوبیت واسه سادگیت بمیرم

می تونم برای خوبیت واسه سادگیت بمیرم