من تنهاتر ازهميشه
به نام تنها ترين تنهاي ها
این شعرو مرحوم دلکش و ویگن سال ۱۳۴۰دوتایی تو یه کنسرتی اجراش کردن باهاش خیلی خاطره دارم.....خیلی ..... بردی از یادم دادی بربادم بایادت شادم دل به تودادم دردام افتادم ازغم آزادم دل به تو دادم فتادم به بت ای گل بر اشک خونینم بخند سوزم از سوز نگاهت هنوز چشم من باشد به راهت هنوز چه شد آن همه پیمان ؟؟ که از ان لب خندان بشنیدم و هرگز خبری نشد ازآن کی آیی به برم ای شمع سحرم دربزمم نفسی بنشین تاج سرم تاازجان گذرم پابه سرم نه جان به تنم ده چون به سر آید عمربی ثمرم نشسته بر دل غبار غم زان که من دردیارغم گشته ام غمگسارغم امید اهل وفا تویی رفته راه خطا تویی آفت جان ما تویی 
تقدیم به تموم عاشقایی که به دلایلی از عشقشون یا ناخواسته جدا شدن
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
اگر نمی توانی اقیانوس باشی، دریا باش، اگر نه رودخانه باش واگر نمی نتوانی رودخانه باشی نهری كوچك باش، اما هیچ گاه مرداب نباش.نهری باش جاری، زلال و مهربان و با جوشش زیبایت زندگی را به همه هدیه كن چون وقتی حركت میكنی هم زنده ای و هم به دیگران زندگی می دهی ، سبزه های كنار نهر را دیده ای چه زیبا چشم رانوازش می دهند و ماورای پروانه های لطیف و زیبا هستند، این ها به خاطر سخاوت و مهربانی نهر كوچك اما جاری است، پس تو هم با الهام از این رود كوچك جاری شو و بدان خدا در همه حال با توست..(بهترینها رو براتون آرزومندم )
