من تنهاتر ازهميشه

mahvakhorshed — Sun, 11 Oct 2009 08:15:51 GMT

چارلی چاپلین. به دخترش گفت

تا وقتی قلب عریان کسی را ندیده ای بدن عریانت را نشان نده

هیچ گاه چشم هایت را

برای کسی که معنی نگاهت را نمی فهمد گریان نکن

قلبت را خالی نگه دار

اگر هم روزی خواستی کسی را در قلبت جای دهی

سعی کن که فقط یک نفر باشد

به او بگو تو را بیشتر از خودم و کمتر از خدا دوست دارم

زیرا به خدا اعتقاد دارم ولی به تو نیاز دارم

mahvakhorshed — Sun, 20 Sep 2009 04:37:18 GMT

خداحافظ ، ماه نفس های مسیحایی

اکنون باغ بهارزده ، باغ جان گرفته از نفسهای مسیحایی بهار دلها رمضان پربرکت خدا، آسمان را می نگرد که گاه به رگباری کوتاه از ابرهای رحمتی که به دست نسیم از راه می رسند ، اشک در آیینه چشمانش جوانه می زند.

اکنون بهار حیات آخرین رمضان ، آخرین نوازش ها را بر سر باغ می کشد. آخرین نفسهای مسیحایی را در او می دمد. دیری نخواهد پایید که وقت خداحافظی فرا رسد، شاید هم اکنون فرارسیده است و همین بغضی بر گلوی باغ می نشاند، دل آسمان می گیرد و باران اشک می بارد و از گوشه چشم برگها و شاخه ها جاری می شود. یاد اعجاز سبز بهار رمضان ، دل باغ را به وجد می آورد ، جهان نشاط می گیرد ، آسمان به قرار می رسد و خورشید گیسوان طلایی اش را بر شانه های باغ می افشاند. اینک صدای رودخانه که با دهانی کف آلود به مستی آواز سر داده و سرودخوانان می گذرد ، در فضا طنین انداز است.

جویبار با چراغهای حباب بر سر می رود که به رودخانه بپیوندد. به رودخانه که یاهوکشان سرود سر داده است : «هر کسی کو دور ماند از اصل خویش / بازجوید روزگار وصل خویش» اکنون آخرین روز بهار رمضان است و یاد خداحافظی ، دلهایمان را بی قرارانه در قفسه تنگ سینه هایمان به تپش درآورده است.

امشب آخرین یشتها ، گاثه ها ، سفرها ، سوره ها ، دعا ، کلمات مقدس ، نیایش ها و غزلها در اشتیاق دریا خوانده خواهد شد. امشب دل بی قرارمان یک بار دیگر اشک خواهد بارید و از آن حضور بیکران برای یک مهمانی دیگر وعده خواهد گرفت ؛ وعده ای سبز ، برای ضیافت بهشتی ، ضیافت دوست.

سحر فردا یکی یکی از خانه ها بیرون خواهیم زد ، روزه داران چون دانه دانه دانه های زلال باران ، در کوچه ها به هم خواهند رسید. در خیابان های شهر جاری خواهند شد و در میدان بزرگ مصلا ، در فضایی به وسعت فطرت و آفرینش ، بازگشت به سرشت نخستین را، در خیزابه ای بلندقامت خواهند بست و وصال آن یگانه اقیانوس بیکران را شراب تکبیر سر خواهند کشید. خدایا! فطر از فطرت است و فطرت ما را به اولین روز آفرینش برمی گرداند. آنگاه که جبریل را فرستادی ، تا از خاک زمین مشتی برگیرد و تو خمیره آدم را در بین طائف و مکه به 40 روز سرشتی ،

آفریدگارا تو مرا آفریدی تا نامهای تو را یاد بگیرم ، و تو را به هزار و یک نام مقدس فرابخوانم و با یاد و نام تو صدای عاشق تو را جاودان بر گنبد گیتی مکرر بدارم.

خدایا ، مهربانا ، پروردگارا ، دوستا و آفریدگارا! نیک می دانستی که از خاک بودنم مرا از پرواز باز خواهد داشت و از آنجا که دوستم داشتی ، رهایم نکردی.

بهار رمضان را در چرخش ایام بر سر راهم قرار دادی ، تا سر و تن ، دل و جان ، و خویشتن خویش را در بارش باران های رحمت تو ، باران های رحمت رمضانی ات ، از هرچه آلودگی و سنگینی و گردوغبار ، بشویم و پاک کنم.

تو مرا به مهمانی ات فراخواندی ، تا در برابر نگاهت ، در حضور باشکوه و مهربانت ، در بارگاه معنوی ضیافت نورانی ات ، دوباره به یاد فطرتم ، خود خود خودم بیفتم ، از وابستگی ها ، دلبستگی ها ، شبکه رکودآور روزمرگی ها ، بگذرم و روح تنها و دل مظلومم را ، در آن اعماق در آن انتها بیایم و در آن سویدای دلم ، با فطرت نخستینم ، با آینه ای که در برابر خوبی ها و پاکی ها و خودت داشتم ، به نماز فطر تو بیایم.

خداحافظ ای ماه زلال بارانی ، ای ماه نسیم های بهشتی ، خداحافظ ای ماه کوزه های کوثری ، ای ماه زمزمه های حیدری ، خداحافظ ای ماه طلوع ، اشراق ، نور و رهایی ! تو امروز می روی اما بدان دل به فطرت رسیده من ، تا حضور دوباره تو اشتیاق سبزش را به ذکر و تسبیح به شکوفه خواهد نشاند.

mahvakhorshed — Wed, 09 Sep 2009 10:23:18 GMT

مرا از كودكي احساس دادند
مرا عادت به بوي ياس دادند
كليد مشكلاتم را از اول
به دست حضرت عباس دادند

mahvakhorshed — Wed, 09 Sep 2009 09:17:04 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم
اناانزلناه فی لیله القدر
و ماادریک ما لیله القدر
لیله القدر خیر من الف شهر
تنزل الملائکه والروح، فیها باذن ربهم من کل امر
سلام هی حتی مطلع الفجر »
« ما «آن» را فرود آوردیم درشب قدر
و چه میدانی که شب قدر چیست؟
شب قدر از هزار ماه برتر است
فرشتگان و آن روح دراین شب فرود میآیند
به اذن خداوندشان از هر سو
سلام بر این شب تا آنگاه که چشمه خورشید ناگهان میشکافد!

شمارش معکوس

mahvakhorshed — Tue, 08 Sep 2009 12:00:18 GMT

از این سحر میتونی صدای بال زدن فرشته ها رو بشنوی که کم کم خودشونو اماده میکنن که به سمت زمین پرواز کنند تا اول به خلیفه و جانشین بر حق خدا سلام و تحیت بفرستند و بعد با بالهای پاکشون دعا و مناجات این بندگان اسیر شده در زندگی مادی را بالا ببرن .

بالا و بالاتر و هرچه که بالاتر میرن وزن دعاهای باقیمونده سنگینتر میشه چون اخلاصش بیشتره.

چقدر حالمون این شبا خوبه.ای کاش میتونستیم حال خوش این روزا و شبا رو برای خودمون حفظ کنبم برای ۳۳۵ روز دیگه تا دوباره به این روزها برسیم

ولی حیف که من از فردای این روزهای قشنگ باز هم اسیر حسابگریهام میشم.بازهم یادم میره چقدر راحت میشه در مورد دیگران بد گمان نبود و برای بالارفتن و اوج گرفتن لازم نیست روی شونه های دیگرون سوار شوم.

ای کاش میشد خوب بودن رو ۳۶۵ روز تمرین کرد... ایکاش ......

mahvakhorshed — Sun, 30 Aug 2009 15:35:13 GMT

شکرگزاری

خداوندا سپاس

آرامش و امنیت درونی ام را سپاس

شادی و نشاطم را سپاس

میل به زیستنم را سپاس

سلامتی ام را سپاس

خلاقیت ام را سپاس

خیر و برکت زندگی ام را سپاس

مهر و عشق بی قید و شرطم را سپاس

صمیمیت درونی ام را سپاس

قدرت ابراز وجودم را سپاس

قدرت ابراز احساساتم را سپاس

مستجاب شدن دعاهایم را سپاس

کشف و شهود و روشن بینی ام را سپاس

درک حضور خداوند در زندگی ام را سپاس

پدر و مادرم را سپاس

با هم بودنمان را سپاس

این لحظه را سپاس

خدایا شکرت

mahvakhorshed — Mon, 22 Jun 2009 16:48:28 GMT

پروردگارا!

نشان کوی تو را می توان از نگاههای باران خورده ی نماز گزارانت یافت و بوی تو را می توان از دستانی که به سمت تو پروانه شده اند احساس کرد و من با سرود رودخانه ها در سجاده ی نمازم جاری می گردم تا بردباری و آمرزشت را عطایم فرمایی و تسبیح و شکر ثنا گویانت را نثارم کنی.

خدایا شکرت خدایی میدونی که هر سری که میگم خدایا شکرت توی دلم چه خبره . چقدر دلم گرفته و پره از همه چیز . از دنیا دیگه متنفر شدم

اون روزی یکی از بچه ها گفت چقدر خدارو شکر میکنی و میگی خدایا شکرت گفتم خب خدارو شکر نکنم چی کار کنم . کارم پیشش گیره . خدایی دلم به حالیه کمکم کن ممنونتم

خدایا شکرت بابت همه داده ها و ندادهات

دل کوک سروده ی شهریار قنبری

mahvakhorshed — Thu, 16 Apr 2009 15:33:15 GMT

دست من وقت نوشتن

شکل اسم تو رو داره

وقت خوندن صورت من

خنده هاتو کم میاره

عطر یاسی که تو چیدی

ناز صد باغو خریده

ماه کامل سر سفره

گریه هامو سرکشیده

ای تو دل کوک، ای خوش آهنگ

تو شنیدنی ترینی

من پر از هوای غربت

تو هوای سرزمینی

زمهریر نارفیقان

خواب آزادی می بینه

هجرت من وسط آب

زورقی بی سرنشینه

پیله بستن در دل تو

کار پروانه شدن بود

گرد شعله قد کشیدن

رقص ناب مرد و زن بود

با تو باید مثل شبنم

عطر گل ها رو بغل کرد

تلخی فاصله ها رو

پر کندوی عسل کرد

تو چه خوشرنگ و عزیزی

مثل یک نت لب گیتار

مثل فکر شعر تازه

حدس یک گل پشت دیوار.

چه زود گذشت اون روزا........

mahvakhorshed — Wed, 11 Feb 2009 13:42:58 GMT

این شعرو مرحوم دلکش و ویگن سال ۱۳۴۰دوتایی تو یه کنسرتی اجراش کردن

باهاش خیلی خاطره دارم.....خیلی .....

تقدیم به تموم عاشقایی که به دلایلی از عشقشون یا ناخواسته جدا شدن

بردی از یادم دادی بربادم بایادت شادم

دل به تودادم دردام افتادم ازغم آزادم

دل به تو دادم فتادم به بت ای گل بر اشک خونینم بخند

سوزم از سوز نگاهت هنوز چشم من باشد به راهت هنوز

چه شد آن همه پیمان ؟؟

که از ان لب خندان

بشنیدم و هرگز

خبری نشد ازآن

کی آیی به برم ای شمع سحرم

دربزمم نفسی بنشین تاج سرم تاازجان گذرم

پابه سرم نه جان به تنم ده چون به سر آید عمربی ثمرم

نشسته بر دل غبار غم زان که من دردیارغم گشته ام غمگسارغم

امید اهل وفا تویی رفته راه خطا تویی آفت جان ما تویی

همیشه با منی

mahvakhorshed — Sat, 10 Jan 2009 16:43:45 GMT

گفتي از ياد تو ميرم نه عزيزم مگه ميشه

بجا چشمام قلبم اما پيش توست تا هميشه

فاصله بين من و تو تا كجا دنباله داره

قسمت اين بود كه جدا بمونيم از هم تا هميشه

روزموعود مطمئن باش كه زيادم دورنيست

من كنار توام و تو مال مني تا هميشه

نميدونم كه كجا و با كي هستي نمي خوامم كه بدونم

با تو من خونه اي ساختم توي قلبم تا هميشه

يه روزي يه جايي چشم من مي اُفته تو چشماي تو

اما اين همون خياله كه با من هست تا هميشه

نمي خوام كه نا اميدي بشينه تو قلب خسته ام

چي ديدي خدا رو شايد بشي مال من هميشه